Jak trwoga to… do Strasburga. ETPC oddalił wnioski B. Święczkowskiego i B. Sochańskiego o zastosowanie środka tymczasowego

0
(0)

 

17 listopada Europejski Trybunał Praw Człowieka, orzekając w składzie siedmiu sędziów, jednogłośnie odrzucił wniosek o zastosowanie środka tymczasowego na podstawie Reguły 39 Regulaminu Trybunału w sprawie Sochański i Święczkowski przeciwko Polsce (nr skargi 44105/26).

Sprawa dotyczy tymczasowego przerwania pełnienia obowiązków służbowych przez p. Sochańskiego i p. Święczkowskiego jako odpowiednio wiceprezesa i prezesa Trybunału Konstytucyjnego RP oraz wszczęcia przeciwko nim postępowania dyscyplinarnego. Dotyczy ona również wniosków Prokuratora Generalnego o uchylenie ich immunitetu sędziowskiego oraz upoważnienie do zatrzymania i aresztowania p. Święczkowskiego.

Trybunał podjął decyzję w świetle argumentów obu stron, złożonych na jego wniosek, oraz w oparciu o ogólne tło swojego wcześniejszego orzecznictwa w tej sprawie. W tych okolicznościach Trybunał uznał, że pan Sochański i pan Święczkowski nie wykazali bezpośredniego ryzyka nieodwracalnej szkody dla istoty ich praw wynikających z artykułu 6 (prawo do rzetelnego procesu sądowego) Europejskiej Konwencji Praw Człowieka. Skarżący złożyli wniosek o zastosowanie środków tymczasowych w dniu 11 listopada 2026 r. i mają czas do 15 grudnia 2026 r. na złożenie pełnego wniosku na podstawie artykułu 34 (prawo do skargi indywidualnej) Europejskiej Konwencji Praw Człowieka.

***

Środki na podstawie Reguły 39 Regulaminu Trybunału rozstrzygane są w związku z postępowaniem przed Trybunałem, bez przesądzania o jakichkolwiek późniejszych decyzjach dotyczących dopuszczalności lub meritum sprawy. Trybunał uwzględnia takie wnioski tylko w wyjątkowych przypadkach, gdy skarżący w przeciwnym razie naraziliby się na bezpośrednie ryzyko poniesienia nieodwracalnej szkody.
Więcej informacji można znaleźć w arkuszu informacyjnym dotyczącym środków tymczasowych.

Główne fakty i zarzuty

Skarżący w niniejszej sprawie, Bartłomiej Sochański i Bogdan Święczkowski, są obywatelami polskimi, urodzonymi odpowiednio w 1955 i 1970 roku. Mieszkają w Warszawie.

W dniu 30 października 2026 r. sędzia Anna Korwin-Piotrowska (jedna z sędziów wybranych 13 marca 2026 r. oraz jedna ze skarżących w sprawie *Dziurda i inni przeciwko Polsce*) objęła obowiązki pełniącej obowiązki prezesa Trybunału Konstytucyjnego i zarządziła tymczasowe zawieszenie wykonywania obowiązków służbowych przez B. Sochańskiego i B. Święczkowskiego na okres jednego miesiąca, do czasu podjęcia dalszej decyzji w tej sprawie przez właściwe organy dyscyplinarne Trybunału Konstytucyjnego.

W dniu 3 listopada 2026 r. Zgromadzenie Ogólne Trybunału Konstytucyjnego (w którym uczestniczyli wyłącznie sędziowie wybrani w 2026 r.) wyznaczyło składy orzekające, których zadaniem jest rozpatrzenie zarządzeń o zawieszeniu B. Sochańskiego i B. Święczkowskiego w pełnieniu obowiązków służbowych. Rozprawy w ich sprawach wyznaczono na 19 i 20 listopada 2026 r.

Równolegle Prokurator Generalny wystąpił o uchylenie immunitetu sędziowskiego obu skarżących w celu postawienia im zarzutów karnych, a także wniósł o wyrażenie zgody na aresztowanie i zatrzymanie B. Święczkowskiego. Na dzień 17 listopada 2026 r. zwołano Zgromadzenie Ogólne Trybunału Konstytucyjnego, które ma rozstrzygnąć te wnioski.

B. Sochański i B. Święczkowski kwestionują podstawę prawną tych decyzji. Podnoszą, że toczą się wobec nich postępowania dyscyplinarne oraz postępowania w przedmiocie uchylenia immunitetu sędziowskiego przed organami dyscyplinarnymi Trybunału Konstytucyjnego, które nie spełniają wymogów niezależności i bezstronności. W dniu 11 listopada 2026 r. pełnomocnik skarżących zwrócił się do Trybunału, na podstawie Reguły 39, o wskazanie rządowi, że Polska powinna zapewnić zawieszenie lub odroczenie wszelkich postępowań dotyczących skarżących, prowadzonych wobec nich przez Trybunał Konstytucyjny, do czasu aż organy orzekające i rozstrzygające – w stosownych przypadkach na obu szczeblach – zaczną spełniać wymogi „niezależnego i bezstronnego sądu”, zagwarantowane w art. 6 Konwencji Europejskiej.

Wynik: uzasadnienie Trybunału

W dniu 17 listopada 2026 r. Trybunał postanowił odrzucić wniosek o zastosowanie środka tymczasowego, uzasadniając to tym, że skarżący nie wykazali bezpośredniego ryzyka nieodwracalnej szkody dla istoty ich praw wynikających z art. 6 Konwencji. Decyzja została podjęta w świetle twierdzeń obu stron, złożonych na wniosek Trybunału, oraz w oparciu o ogólne tło wcześniejszego orzecznictwa Trybunału w tej sprawie.

Chociaż wniosek skarżących o zastosowanie środka tymczasowego został odrzucony, nadal mają oni możliwość złożenia skargi i kontynuowania postępowania przed Trybunałem. Mają oni czas do 15 grudnia 2026 r. na złożenie pełnego wniosku.

Komunikat prasowy ETPC

How useful was this post?

Click on a star to rate it!

Average rating 0 / 5. Vote count: 0

No votes so far! Be the first to rate this post.

0 0 głosy
Ocena artykułu
Subskrybuj
Powiadom o
guest

wp-puzzle.com logo

Ta strona używa Akismet do redukcji spamu. Dowiedz się, w jaki sposób przetwarzane są dane Twoich komentarzy.

0 Komentarze
Najstarsze
Najnowsze Najwięcej głosów