Czwartek, 17 września 2026 r.
Wyrok w sprawie C-197/25 A.
Pytania prejudycjalne Naczelnego Sądu Administracyjnego dotyczą wykładni dyrektywy Rady 2008/7/WE z 12 lutego 2008 r. dotyczącej podatków pośrednich od gromadzenia kapitału.
W stanie faktycznym spółka jawna powstała w wyniku przekształcenia spółki komandytowej. W związku z przekształceniem spółka uiściła podatek od czynności cywilnoprawnych, a następnie wniosła o jego zwrot. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Zielonej Górze odmówił stwierdzenia nadpłaty, a Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim oddalił w całości skargę spółki na tę odmowę.
Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając skargę kasacyjną spółki, przedstawił do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów zagadnienie prawne dotyczące tego, czy w przypadku przekształcenia spółki osobowej w inną spółkę osobową, pod pojęciem wkładów (art. 6 ust. 1 pkt 8 lit. f ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych) należy rozumieć wyłącznie wkłady wniesione przez wspólników spółki, czy również mienie nabyte przez
spółkę przekształcaną w czasie jej istnienia, które w wyniku przekształcenia staje się majątkiem spółki przekształconej.
W związku z tym zagadnieniem prawnym Naczelny Sąd Administracyjny powziął wątpliwości dotyczące wykładni prawa UE. Pytanie skierowane do Trybunału dąży do wyjaśnienia, czy przyznanie państwu członkowskiemu uprawnienia (art. 9 dyrektywy 2008/7/WE) do nieuznawania za spółki kapitałowe podmiotów prowadzących działalność skierowaną na zysk, takich jak spółka jawna, obejmuje również swobodę co do tego, czy (oraz w jaki sposób)
opodatkować podatkiem kapitałowym podmioty, których to państwo postanowiło nie uznawać za spółki kapitałowe.
Opinia w sprawie C-470/25 E.
Pytanie prejudycjalne Naczelnego Sądu Administracyjnego dotyczy wykładni rozporządzenia 2988/95 ws. ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich i rozporządzenia 1306/2013 ws. finansowania wspólnej polityki rolnej, w kontekście nieprzyznawania lub wycofania płatności wynikającej z sektorowego prawodawstwa rolnego na skutek stworzenia sztucznych warunków przez beneficjentów.
Sprawa dotyczy sporu o unijne dopłaty rolne przyznawane przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (ARiMR) spółce E., która wraz z powiązaną spółką B. ubiegała się o płatności obszarowe, rolno-środowiskowe i dla obszarów z naturalnymi ograniczeniami (ONW). W toku kontroli ustalono, że obie spółki, utworzone w tym samym czasie, mają wspólnego właściciela, identyczny zarząd oraz działają w oparciu o sztucznie podzieloną
strukturę gospodarstwa, co miało pozwolić na obejście limitów tzw. płatności degresywnych i uzyskanie wyższych dopłat.
ARiMR uznała, że doszło do stworzenia „sztucznych warunków” w celu zwiększenia wsparcia finansowego i odmówiła przyznania płatności. Decyzję tę utrzymał w mocy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie. Spółka E. wniosła skargę kasacyjną do NSA, argumentując, że jej działania były zgodne z prawem, a ewentualne naruszenie prawa powinno skutkowaćproporcjonalnym obniżeniem płatności.
NSA zwrócił się do Trybunału z pytaniem, czy w przypadku „sztucznych warunków” należy odmówić całej płatności, czy jedynie jej części, wynikającej ze stworzenia sztucznych warunków.
Wtorek, 22 września 2026 r.
Rozprawa w sprawie T-806/25 Panthers Wrocław przeciwko EUIPO
Panthers Wrocław sp. z o.o. z siedzibą we Wrocławiu zaskarżyła przed Sądem UE decyzję Czwartej Izby Odwoławczej Urzędu UE ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) dotyczącą zgłoszenia graficznego unijnego znaku towarowego „WROCŁAW PANTHERS”. Sprzeciw wobec tego zgłoszenia został wniesiony przez NFL Properties Europe GmbH na podstawie wcześniejszego unijnego znaku towarowego „CAROLINA PANTHERS”.
W skardze Panthers Wrocław podnosi, po pierwsze, brak uzasadnienia decyzji oraz nieuzasadnione dopuszczenie przez Izbę Odwoławczą dowodów przedstawionych dopiero na etapie postępowania odwoławczego. Po drugie, zarzucają Izbie Odwoławczej błędną ocenę dowodów oraz naruszenie przepisów dotyczących zakresu ochrony unijnego znaku towarowego i oceny dowodów dotyczących jego rzeczywistego używania.
