Upadek zabezpieczenia następuje wtedy, gdy wydano orzeczenie kończące sprawę (754¹ i 757 kpc). Obrazowo rzecz ujmując ‒ postanowienie o zabezpieczeniu upada na kolana przed zapadłym wyrokiem.

Pytany o nowych sędziów TK, wiceszef prezydenckiej kancelarii powiedział tajemniczo: „Prezydent nie kieruje się emocjami, ale racjonalną polityką i niebawem będzie podejmował stosowne decyzje”. Już znamy efekt tej „racjonalnej polityki” ‒ racjonowanie ślubowań (odebrano je tylko od jednej trzeciej sędziów). Przedświąteczna wecinanka.

Arkadij Bielinkow (1921-1970), skazany w Sojuzie na 12 lat łagru za odczytanie w gronie znajomych tekstu paktu Ribbentrop-Mołotow, napisał: „W Rosji zwycięstwa władzy są łatwe. W Rosji, żeby zwyciężyć ‒ trzeba tylko złapać. Sąd w Rosji nie sądzi, wie wszystko i bez tego.”

Dziwią mnie opinie, wedle których kibice odwrócili się od prezydenta RP z powodu zawetowania zmian w kpk. Wynika z nich, że kibole są znawcami detali w procedurze karnej. Tak nie jest. Stadiony to nadal armia Nawrockiego. Albo Konfederacji. Wychodzi na jedno.

Elementem prawniczej praktyki w XVIII-wiecznej Polsce było pomaganie patronowi sądowemu (to odpowiednik adwokata). Ów quasi-aplikant był zwany torbiferem. Pewno i nosił torbę z aktami…

Kontrakty konsensualne, czyli związane z wolą stron, opisane w prawie rzymskim trzymają się w najlepsze. Z listy Gaiusa wybieram cztery: emptio-venditio, locatio-conductio, societas i mandatum. Dla nas to: kupno-sprzedaż, najem, spółka i zlecenie.

Z Reja cytat kolejny: „To święte prawo a nigdy nie błądzi, co czyje własne każdemu przysądzi.”

A to „Zmory” Emila Zegadłowicza: „Wiedzę prawniczą i trafność wywodów, odwodów, powodów, dowodów ‒ łączył mecenas Murek kunsztownie i mądrze z rubasznością wyrażania się i ilustracją słowną w formie drastycznych porównań”. Za tydzień cd. prezentacji doktora Feliksa Murka, „weredyka, przechery, oryginała”.

Basarunek to dawne określenie kary sądowej lub nawiązki (od niemieckiego Besserung oznaczającego poprawę). Podaję bez poprawek za słownikiem Kopalińskiego.

Ewidentny zachwyt! „Jest cudowna i bardzo objaśniająca”, „w formie dialogu”, „również pod względem łacińskości bardzo wytworna”. To ledwo część pochwał dla XIV-wiecznej książki pt. „Casus longi” o „Instytucjach Justyniana”. Zachwyty nad podręcznikiem wynotowałem z „Listów ciemnych mężów” (XVI w.).

Zarządzenie wydane przez muzułmańskiego władcę (szacha, wezyra, sułtana) zwało się firman.

Procesowy kombinator, krętacz i matacz, spec o kruczków bywał przed wiekiem zwany rabulistą. Dziś słowo całkowicie nieznane, choć… na swój sposób żywe.

Indeks dawnego prawa żydowskiego zawiera zakaz mówienia o kimś nieprawdy, która zniesławia. Jego hebrajska nazwa to moci szem ra. Stąd pewnie szemrana gadka, tudzież szemrane interesy.

Elokwentny sługa don Kichota, Sanczo serwuje kolejną mądrostkę: „Żeń się blisko, a kradnij daleko.”

Cyrkuł to komisariat policji w zaborze rosyjskim (łac. circulus to obwód, koło). W „Lalce” Prusa znajdujemy, że cyrkuł ponaglał właściciela nieruchomości, by wywiózł śmieci.

Znane urządzenie do publicznego karania na miejskim rynku ‒ pręgierz ‒ miało u nas również krótszą nazwę: kak.

Excerpt z biografii Cl. Darrowa pióra O. Stone’a: „Życie adwokata jest jak górzysta kraina. Zdarzają się szczyty, okresy, gdy adwokat wspina się na wyżynę i ma przed sobą wspaniały widok rozciągających się w dole płaszczyzn, ale najczęściej pozostaje na równinach.”

Nazwisko Piotra Szłykowa, „JW Policmajstra, Radcy Stanu i Kawalera”, nieustannie przewija się w protokołach przesłuchań filomatów w wileńskim śledztwie z 1823 r.

Iniuria ‒ choć w środku ma prawo (ius) ‒ oznacza w łacinie niesprawiedliwość, obrazę, zniewagę

A na koniec znów Rej: „Gdyż sprawiedliwość naszą zową pajęczą siecią, którą bąk przebije, a nędzna mucha uplotszy się, uwikławszy się, utraciwszy wszystko, nie doczekawszy się żadnej pociechy w upadku swoim, idzie z kijem bęcząc do domu ręce załomiwszy”.

prawnik, pisarz, członek PEN Clubu, autor książek „Dezyderata. Dzieje utworu, który stał się legendą”, „Opis krainy Gog” i „Czarna ikona – Biełomor”; strona: www.marian-sworzen.pl

Ilustracja: Firman wydany przez Fat’a Alego Szacha Kadżara, drugiego władcę dynastii Kadżarów (panującego w latach 1798–1834), dotyczy persko-brytyjskich stosunków dyplomatycznych w latach 30. XIX wieku oraz nadania Orderu Lwa i Słońca przez Fat’a Alego Szacha dwóm brytyjskim urzędnikom dyplomatycznym, George’owi Willockowi i jego bratu Henry’emu Willockowi za ich zasługi. George Willock, Charges D’Affaire, został wysłany do Azerbejdżanu, aby szkolić perskie wojska w kawalerii i taktyce wojskowej, podczas gdy Henry Willock był ministrem pełnomocnym ds. broni i amunicji. Edykt składa się z siedmiu linijek tekstu zapisanego pismem szikasta-nasta’liq, kończącego się datą Szaban 1246/styczeń 1831. Firman wieńczy kwadratowa pieczęć z imieniem Fath Ali Szaha, drugiego władcy z dynastii Kadżarów (1798–1834), osadzona na tle iluminowanego medalionu i pola z kwiatowymi zwojami.