Podczas dzisiejszego [5 marca – przyp. MK], 19. Posiedzenia Rady Ławniczej Sądu Najwyższego II kadencji załączam dwie z pięciu dziś podjętych uchwał. Powinny one zainteresować opinię publiczną tym bardziej, że po przejściu w stan spoczynku SSN Wiesława Kozielewicza, prezesa IOZ SN, nie ma już w SN żadnego legalnego sędziego SN na stanowisku prezesa którejkolwiek z izb, a głos Rady jest ostatnim instytucjonalnym głosem praworządności w najważniejszym polskim sądzie. Bardzo proszę o przekazanie informacji o przyjętych dziś stanowiskach.

W Uchwale 1/2026 w sprawie przywrócenia konstytucyjnej Krajowej Rady Sądownictwa RP Rada Ławnicza skrytykowała decyzję prezydenta RP o zawetowaniu ustawy o zmianie ustawy o KRS, która była nie tylko krokiem we właściwym kierunku przywracania praworządności w wymiarze sprawiedliwości, ale też ze względu na harmonogram wyborów w KRS była ostatnią próbą uzgodnienia procesu ustawowego z Konstytucją RP. Rada oczekuje, że piętnaścioro członków sędziowskich KRS zostanie wybranych w sposób transparentny i bezdyskusyjnie konkluzywny przez same środowiska sędziowskie, a Sejm RP jedynie zatwierdzi bez zmian osobowych przedłożone w ten sposób kandydatury. Rada nie uzna żadnej nominacji sędziowskiej (i nie będzie rekomendować tego ławnikom SN), która nie byłaby procedowana z udziałem w ten sposób ukształtowanej nowej KRS.

W Uchwale 2/2026 w sprawie obsadzenia stanowisk I prezesa SN oraz prezesa Izby Odpowiedzialności Zawodowej SN Rada Ławnicza wskazuje, że tzw. Zgromadzenie Ogólne Sędziów SN, które przedłożyło prezydentowi pięciu kandydatów na nowego I prezesa SN było w istocie nieformalnym zebraniem, niezgodnym z ustawowym i konstytucyjnym standardem ZOS SN. Brały w nim bowiem udział osoby, które nie są legalnymi sędziami Sądu Najwyższegoś legalni sędziowie SN odżegnali się od udziału w zebraniu. Żaden z pięciu kandydatów (Paweł Czubik, Tomasz Demendecki, Zbigniew Kapiński, Aleksander Stępkowski i Mariusz Załucki) nie jest legalnym sędzią SN z tożsamych powodów, a jedynie wszyscy oni uzurpują sobie to miano, pomimo obowiązku znajomości i przestrzegania Konstytucji RP. Prezydent RP winien uznać, że do ZOS SN nie doszło, zaś kandydatur mu dotąd nie przedstawiono, inaczej złamie konstytucję RP. Z kolei z grona trojga przedstawionych przez ZOS IOZ SN kandydatur na prezesa tej izby jedynie SSN Barbara Skoczkowska jest legalnym sędzią SN. Wybór innego kandydata (Maria Szczepaniec bądź Tomasz Demendecki) przez prezydenta RP będzie nie tylko deliktem konstytucyjnym, ale wymiernie pogorszy status legalności SN, narazi strony procesowe, a przede wszystkim pogłębi kryzys bezpieczeństwa prawnego RP i może spowodować dla państwa polskiego wymierne negatywne konsekwencje finansowe. Prezes Kozielewicz był bowiem sędzią legalnym. Rada obszernie tłumaczy w uchwale przesłanki swojego działania.

Rada podjęła jeszcze trzy uchwały w sprawach drobniejszej wagi i jednostkowych (nr 3/2026 w sprawie dalszych utrudnień w pracy Rady Ławniczej SN oraz braku należytej komunikacji z osobą zajmującą stanowisko I prezesa SN; nr 4/2026 w sprawie umożliwienia ławnikom SN dostępu do internetu bezprzewodowego w gmachu SN; nr 5/2026 w sprawie podziękowań dla p. Hanny Parys za Jej pracę na rzecz ławników SN). Jestem gotów dosłać je Państwu, jeśli wyrażą Państwo nimi zainteresowanie.

Jednocześnie informuję Państwa, że poszczególni ławnicy złożyli zażalenie do właściwego sądu na umorzenie przez Wydział Spraw Wewnętrznych SN (prok. J. Rudak) śledztwa przeciwko Małgorzacie Manowskiej pod kątem ewentualnego niedopełnienia obowiązku urzędniczego (art. 231 KK). Wiem o co najmniej kilku złożonych zażaleniach, sam jestem autorem jednego z nich.

Zdjęcie z profilu FB Przemysława Wiszniewskiego