Skład sądu jest ściśle regulowany przez przepisy proceduralne. Warto wiedzieć, że jeszcze w 1948 r. członków kompletów orzekających w sprawach handlowych lub prawa pracy nazywano… sędziami-laikami. Nie szło o umniejszenie, lecz odróżnienie od sędziów zawodowych.
Komentarz Petrusa Suma: „Wysłuchałem wygłoszonego przez Andrzeja Dudę noworocznego orędzia z szacunkiem, który zawsze winniśmy słowom Głowy Państwa, ktokolwiek by nią był. Cieszy, że po 8 latach dostrzegł on, jak ważne są: porządek konstytucyjny i nasze uczestnictwo w Unii Europejskiej. Oby tak dalej, Panie Prezydencie, a może uda się szybko odwrócić skutki dewastacji państwa prawa, w której Pan wcześniej aktywnie uczestniczył.”
Ładnie prezentuje się na naszej domowej choince mała bombka z napisem „Konstytucja”. To pamiątka z katowickiego marszu KOD z 2016 r. Drobne szkiełko, wielka sprawa.
Abdykacja cara Mikołaja II – marzec 1917 r. Ponowne kandydowanie Putina – marzec 2024 r. A może przez tę marcową feralność zrezygnuje z ubiegania o prezydenturę? Marzenie ściętej głowy.
Dziewięćsił związany z ewolucją zwierząt:
L E W
P R A
K O T
Status neosędziów jest przedmiotem artykułu prof. Tomasza Pietrzykowskiego w piśmie „Radca.pl” (4/23, OIRP Katowice). Pytanie zasadnicze: „Jakie okoliczności mogą usprawiedliwiać gotowość ubiegania się o nominacje lub awans w tego rodzaju nielegalnej procedurze?”. Konkluzja: od rodzaju odpowiedzi zależy przyszła kondycja wymiaru sprawiedliwości.
Ą – nie wiem (media piszą tylko o ł, ń, ś), czy ta litera jest pośród dopuszczonych niedawno przez litewski Trybunał Konstytucyjny do zapisu polskich nazwisk.
Dnia 26 stycznia 1919 r. odbyły się pierwsze wybory w niepodległej Polsce. Z danych statystyczno-prawnych: w Sejmie Ustawodawczym zasiadało 34 księży, co stanowiło 8,6% ogółu posłów.
Ukarany grzywną przez Solona zapamiętały gracz w kości bronił się, że gra tylko o małe stawki. Wtedy usłyszał od ustawodawcy: –„Ale to nałóg niemały!”. Dosolenie w antycznym stylu.
Marian Sworzeń
prawnik, pisarz, członek PEN Clubu
Zdjęcie ilustrujące: car Mikołaj II po abdykacji, latem 1917. Źródło: Wikimedia Commons
