Środa, 11 marca 2026 r.

Wyrok Sądu w sprawie T-663/24 Mostostal przeciwko EUIPO – Mostostal Siedlce (MOSTOSTAL)

Mostostal S.A. z siedzibą w Warszawie żąda stwierdzenia nieważności decyzji pierwszej izby odwoławczej Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) w przedmiocie unieważnienia prawa do słownego unijnego znaku towarowego „MOSTOSTAL”, względnie, tytułem ewentualnym, przywrócenia ochrony znaku dla części usług, zwłaszcza zarządzania i doradztwa w branży budowlanej, w stosunku do których skarżąca spółka przedstawiła dowód rzeczywistego używania tego znaku.

Wyrok Sądu w sprawie T-301/25 Kowalski przeciwko EUIPO – Hoyer (FLAMBIT)

D. Kowalski ubiega się o rejestrację graficznego unijnego znaku towarowego „FLAMBIT”. Niemiecka spółka Hoyer wniosła sprzeciw wobec rejestracji, powołując się na ryzyko podobieństwa z wcześniej zarejestrowanymi unijnymi znakami towarowymi i odpowiednimi kategoriami towarów. Sprzeciw ten został uwzględniony, a pierwsza izba Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) oddaliła odwołanie wniesione przez D. Kowalskiego.

W postępowaniu przed Sądem UE skarżący domaga się stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji oraz decyzji wydziału sprzeciwów w odniesieniu do towarów, dla których uwzględniono sprzeciw, i przekazanie sprawy EUIPO w celu zmiany decyzji co do istoty i zarejestrowania spornego znaku towarowego zgodnie ze zgłoszeniem.

Poniedziałek, 16 marca 2026 r.

Rozprawa w sprawie C-273/24 Naski

Pytanie Sądu Najwyższego dotyczy zapewnienia prawa do skutecznego środka prawnego przed niezależnym i bezstronnym sądem, ustanowionym na mocy ustawy w rozumieniu prawa UE.

Zmierza ono do ustalenia m.in., czy (1) w składzie orzekającym SN mogą zasiadać sędziowie powołani do SN na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa, ukształtowanej przepisami ustawy z 8 grudnia 2017 r. lub których powołanie nastąpiło mimo wstrzymania wykonania (i późniejszego uchylenia) uchwał KRS przez Naczelny Sąd Administracyjny oraz czy (2) osoby, których powołanie do SN dotknięte było takimi uchybieniami mogą piastować w SN funkcje kierownicze (Pierwszego Prezesa, Prezesa izby, przewodniczącego wydziału) lub funkcje w organach SN.

Wyjaśnienia wymaga też, czy (3) osoby takie mogą skutecznie podejmować czynności z zakresu organizacji postępowania, jak np. wyznaczenie składu orzekającego lub terminu posiedzenia, a także, czy (4) sędzia SN, przy nominacji którego nie doszło do takich uchybień ma prawo i obowiązek – celem uniknięcia rozstrzygnięcia sprawy przez sąd niebędący sądem niezawisłym bezstronnym i ustanowionym uprzednio na mocy ustawy w rozumieniu prawa UE – odmówić udziału w kolegialnym składzie orzekającym SN, w którym większość stanowią osoby powołane

Czwartek, 19 marca 2026 r.

Opinia w sprawie C-159/25 Rowicz

Pytania prejudycjalne Sądu Okręgowego w Warszawie dotyczą prawa do skutecznego środka prawnego przed niezależnym i bezstronnym sądem, ustanowionym na mocy ustawy w rozumieniu prawa UE.

Do sądu II instancji trafiły dwie sprawy, które w czerwcu 2024 r. zostały losowo przydzielone, za pośrednictwem Systemu Losowego Przydziału Spraw (SLPS), sędzi JD. Po jej przeniesieniu do innego wydziału, Kolegium Sądu Okręgowego zwolniło ją – bez uzasadnienia – z prowadzenia 100 spraw. Następnie przewodniczący wydziału skierował te sprawy do ponownego losowania nowego referenta w systemie SLPS.

W styczniu 2025 r. system przydzielił 56 z tych spraw jednej sędzi (AŁ), podczas gdy inni sędziowie otrzymali niewiele lub nie otrzymali żadnych spraw. Odwołanie sędzi AŁ dotyczące nierównomiernego obciążenia pracą zostało odrzucone. W związku z tym sąd powziął wątpliwości, czy może być uznany za niezależny, bezstronny i ustanowiony ustawą w rozumieniu prawa UE, jeżeli sędzia rozpoznający sprawę został wyznaczony przez SLPS w okolicznościach budzących wątpliwości co do prawidłowości i przejrzystości tego procesu. W szczególności chodzi o to, że:
− poprzedni sędzia został arbitralnie zwolniony z prowadzenia sprawy przez organ administracji sądowej,
− nowego sędziego wyznaczono przy użyciu systemu stworzonego przez władzę wykonawczą (Ministra Sprawiedliwości),
− algorytm SLPS nie jest przejrzysty ani możliwy do zweryfikowania,
− sposób działania systemu może prowadzić do nierównego obciążenia sędziów i dyskryminacji stron,
− istnieje ryzyko manipulacji lub błędów w losowaniu,
− oraz brakuje skutecznego środka odwoławczego, który pozwalałby zakwestionować decyzje dotyczące przydziału spraw.