9 lipca Europejski Trybunał Praw Człowieka, obradujący w pełnym składzie izby (7 sędziów) jednogłośnie postanowił nie wskazywać żadnych środków tymczasowych w sprawie Marine Le Pen przeciwko Francji (wniosek nr 20233/25).
8 lipca 2025 roku, Marine Le Pen złożyła wniosek do Europejskiego Trybunału Praw Człowieka, na podstawie artykułu 39 regulaminu, o zawieszenie wykonania tymczasowego zakazu pełnienia funkcji publicznych nałożonego na nią przez sąd karny w Paryżu w dniu 31 marca 2025 roku. Trybunał odrzucił wniosek, uzasadniając to tym, że w żadnym razie nie udowodniono istnienia pilnego ryzyka nieodwracalnej szkody dla prawa chronionego Konwencją lub jej protokołami.
Według Konwencji, w przypadkach wyjątkowych, Sąd może na wniosek jednej ze stron lub innej osoby zainteresowanej, a także z urzędu, wskazać środki tymczasowe na podstawie artykułu 39 swojego regulaminu w przypadku naglącego ryzyka wyrządzenia nieodwracalnej szkody prawu chronionemu przez Konwencję. Środki wymienione w artykule 39 Regulaminu Sądu są podejmowane w ramach toczącej się procedury przed Sądem i nie przesądzają o jego późniejszych decyzjach dotyczących dopuszczalności lub meritum spraw.
Na mocy zarządzenia z dnia 6 grudnia 2023 r. wnioskodawczyni wraz z 26 osobami została postawiona przed paryskim sądem karnym i oskarżona o współudział w przywłaszczeniu funduszy publicznych przez nawoływanie do tego oraz o przywłaszczenie środków publicznych na szkodę Zgromadzenia Narodowego Francji.
Wyrokiem z dnia 31 marca 2025 r. sąd karny w Paryżu orzekł częściowe uniewinnienie wnioskodawczyni w odniesieniu do części zarzutów i uznał ją za winną dwóch wymienionych przestępstw w pozostałym zakresie, skazując ją na cztery lata pozbawienia wolności z częściowym zawieszeniem na okres dwóch lat, z możliwością wykonania części kary pozbawienia wolności w systemie odbywania kary w warunkach aresztu domowego pod nadzorem elektronicznym, grzywny w wysokości 100 000 euro oraz dodatkowej kary pięciu lat zakazu piastowania stanowisk publicznych z postanowieniem o wykonaniu w trybie natychmiastowym.
1 kwietnia 2025 roku wnioskodawczyni złożyła apelację od tego wyroku. Jej odwołanie jest obecnie w toku przed sądem apelacyjnym w Paryżu.
8 lipca 2025 roku wnioskodawczyni zwróciła się do Trybunału z wnioskiem o środek tymczasowy mający na celu zawieszenie wykonywania tymczasowej kary ze względu na niedopuszczalność jej orzeczenia przez sąd karny w Paryżu. Podniosła, że kara zakazu obejmowania stanowisk publicznych nałożona na nią w pierwszej instancji i jej warunki naraziły ją na niebezpieczeństwo nieodwracalnego naruszenia praw gwarantowanych w artykule 3 Protokołu nr 1 (prawo do wolnych wyborów).
Decyzja Trybunału
Jednakże w decyzji wydanej dzisiaj, jednomyślnie przez siedmiu sędziów składających się na izbę, do której sprawa została przydzielona, Trybunał postanowił odrzucić wniosek wnioskodawczyni.
W swoim postanowieniu sędziowie stwierdzają, że w żadnym razie nie zostało ustalone istnienie pilnego zagrożenia nieodwracalnym naruszeniem któregoś z praw chronionych przez Konwencję i jej protokoły.
