Monitor opublikował wczoraj dwa listy Sędziego Trybunału Konstytucyjnego dr. hab. Macieja Taborowskiego do STK Bogdana Święczkowskiego, wykonującego funkcje prezesa Trybunału. Domagał się w nich dopuszczenia do orzekania, sprostowania kłamstw i nie utrudniania kontaktu z pracownikami. Dziś udostępniamy list Macieja Taborowskiego wysłany – też wczoraj – do Karola Nawrockiego, prezydenta RP.
*****
Szanowny Panie Prezydencie,
pozwalam sobie zauważyć, że do tej pory nie otrzymałem od Pana żadnej odpowiedzi na cztery skierowane do Pana Prezydenta pisma: z 26 marca, 1 kwietnia, 7 kwietnia oraz 23 kwietnia 2026 r.
Pisma te miały na celu uzyskanie od Pana Prezydenta informacji dotyczących mojego ślubowania. W pismach tych jednoznacznie deklarowałem, że jeżeli uznaje Pan za stosowne, żeby ślubowanie odbyło się w obecności Pana Prezydenta w Pałacu Prezydenckim, stawię się w wyznaczonym przez Pana Prezydenta terminie.
Pismo z 23 kwietnia 2026 r. zawierało dodatkowo informacje dla Pana w związku z wygłoszonymi przez Pana, a stojącymi w sprzeczności z Konstytucją oraz orzecznictwem Trybunału Konstytucyjnego twierdzeniami wygłoszonymi w dniu 17 kwietnia 2026 r. podczas udzielonego przez Pana w Kanale Zero wywiadu, w którym po raz pierwszy wypowiedział się Pan publicznie na temat mojej sytuacji jako wybranego przez Sejm RP w dniu 13 marca 2026r. sędziego Trybunału Konstytucyjnego (dalej: „,TK” albo ,,Trybunał”).
W piśmie z 23 kwietnia 2026 r. była zawarta również prośba, żeby Pan Prezydent przesłał Prezesowi Trybunału Konstytucyjnego, skoro ten tego oczekuje, informacji, że Kancelaria Prezydenta otrzymała dokumenty potwierdzające złożenie w dniu 9 kwietnia 2026r. przez czterech sędziów TK ślubowania wobec Prezydenta RP skierowanego jedynie do Prezydenta RP, co umożliwiłoby wszystkim wybranym przez Sejm RP w dniu 13 marca br. sędziom podjęcie obowiązków zgodnie z Konstytucją RP oraz orzecznictwem TK.
Dodatkowo, 27 kwietnia 2026 r. Pan Prezydent złożył wniosek do Trybunału Konstytucyjnego o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Prezydentem RP i Sejmem RP w sprawie mojego ślubowania, które odbyło się w budynku Sejmu w dniu 9 kwietnia 2026 r. (Kp 1/26).
Zwracam też uwagę, że w dniu 5 maja 2026 r. Europejski Trybunał Praw Człowieka wydał postanowienie (17392/26), w którym ETPC w składzie 7 sędziów wydał jednomyślnie zabezpieczenie nakazujące Rzeczypospolitej Polskiej zapewnienie, aby jej właściwe władze publiczne powstrzymały się od utrudniania objęcia i wykonywania obowiązków sędziowskich przez sędziów Trybunału Konstytucyjnego wybranych przez Sejm w dniu 13 marca 2026 roku, w tym mnie.
Zgodnie z prawnomiędzynarodowymi zobowiązaniami Rzeczypospolitej Polskiej postanowienie to jest skuteczne wobec wszystkich władz publicznych RP łącznie i każdej z osobna, a zatem także wobec Prezydenta RP, Trybunału Konstytucyjnego i osób zajmujących kierownicze stanowiska w TK oraz Kancelarii Prezydenta RP. Na podstawie art. 9 Konstytucji RP Prezydent RP oraz Trybunał Konstytucyjny mają obowiązek respektować postanowienie ETPC z 5 maja 2026 r. (17392/26).
W związku z powyższym jako wybrany zgodnie z art. 194 ust. 1 Konstytucji RP sędzia Trybunału Konstytucyjnego, czuję się w obowiązku przekazać Panu Prezydentowi, jako strażnikowi Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej, co następuje.
Po pierwsze, nie może budzić wątpliwości, że jestem prawidłowo i skutecznie wybranym przez Sejm RP zgodnie z art. 194 ust. 1 Konstytucji RP sędzią Trybunału Konstytucyjnego. Najlepsze potwierdzenie znajduje to w fakcie, że Pan Prezydent przyjął ślubowanie od dwojga Sędziów TK, którzy zostali wybrani w tej samej dacie i dokładnie w taki sam sposób jak ja.
Po drugie, niezależnie od kwestii skutecznego złożenia przeze mnie ślubowania w dniu 9 kwietnia 2026 r., wobec wygłoszonej przez Pana oraz Pana urzędników informacji, że nie uznaje Pan tego ślubowania za skuteczne, zwlekanie przez Pana Prezydenta obecnie z zaproszeniem do Pałacu Prezydenckiego już przez okres ponad 2 miesięcy, stanowi rażące naruszenie Konstytucji i orzecznictwa TK (K 34/15 i K 35/15). Stanowi to bezpośrednie naruszenie również nakazu powstrzymania się od utrudniania objęcia i wykonywania obowiązków sędziowskich przez sędziów Trybunału Konstytucyjnego wybranych przez Sejm w dniu 13 marca 2026 roku zgodnie z postanowieniem ETPC z 5 maja 2026 r. (17392/26).
Po trzecie, powyższego stanu prawnego nie zmienia stanowisko zawarte w wypowiedzi Trybunału Konstytucyjnego z dnia 12 maja 2026 r. w sprawie K 3/26, zgodnie z którym Prezydent nie ma obowiązku przyjęcia ślubowania od wybranych przez Sejm sędziów TK oraz że ślubowanie powinno się odbyć w fizycznej obecności głowy Państwa. Stanowisko to nie jest wyrokiem TK w rozumieniu Konstytucji, ponieważ zapadło z udziałem dwóch osób wybranych na zajęte już stanowiska sędziowskie w Trybunale Konstytucyjnym Panów Justyna Piskorskiego i Jarosława Wyrembaka. Ich udział w składzie orzekającym sprawy K 3/26 sprawił, że orzeczenie nie zostało wydane przez sąd ustanowiony na mocy ustawy, bezstronny i niezawisły w rozumieniu Konstytucji, EKPCz oraz prawa Unii Europejskiej.
Dodatkowo, skład orzekający w tej sprawie zignorował wniosek o wyłączenie powyżej wskazanych sędziów dublerów oraz Pana Bogdana Święczkowskiego jako osoby, której nie można było uznać za bezstronną w kontekście wypowiedzi orzeczniczej dotyczącej obowiązku Prezydenta odbioru ślubowania od sędziów wybranych przez Sejm. Przed wydaniem tego stanowiska wygłaszał Pan Bogdan Święczkowski wygłaszał bowiem wielokrotnie swoje poglądy dotyczące ślubowania sędziów TK, które stały w sprzeczności z orzecznictwem TK w tej mierze, m.in. w wywiadzie z 10 lutego 2026 r. udzielonego w Radiu Maria [1].
W związku z tym, za obowiązujące należy uznać wydane przez prawidłowe składy TK orzeczenia K 34/15 i K 35/15, zgodnie z którymi Prezydent RP ma niezwłoczny obowiązek odebrania ślubowania od wybranego przez Sejm sędziego TK. Wszystkie te kwestie były Panu Prezydentowi już sygnalizowane w liście z 23 kwietnia 2026 r.
Po czwarte, podnoszone przez Pana Prezydenta oraz urzędników Pana Kancelarii publicznie argumenty mające uzasadnić odwlekanie ślubowania z uwagi na wątpliwości Pana Prezydenta oraz trwające analizy dotyczące niekonstytucyjności sposobu wyboru przez Sejm sędziów TK w dniu 13 marca 2026 r., okazały się całkowicie chybione. Ani bowiem Pan Prezydent nie zainicjował kontroli przepisów stanowiących podstawę tego wyboru (wniosek o spór kompetencyjny dotyczy jedynie kwestii ślubowania), ani też Trybunał Konstytucyjny w stanowisku wygłoszonym w sprawie K 3/26, z zastrzeżeniem, że stanowisko to zapadło w nieprawidłowym składzie orzekającym, nie potwierdził wątpliwości wnioskodawców w tej sprawie co do niekonstytucyjności wyboru dokonanego na podstawie tych przepisów. Postępowanie w tym zakresie zostało umorzone.
Po piąte, do tej pory Pan Prezydent nie przesłał Prezesowi TK, zgodnie z moją, skierowaną do Pana prośbą, zawartą w liście z 23 kwietnia 2026 r., dokumentów złożonych w Kancelarii Prezydenta 9 kwietnia 2026 r. potwierdzających złożenie ślubowania przeze mnie wobec Prezydenta RP. Stanowi to bezpośrednie naruszenie nakazu powstrzymania się od utrudniania objęcia i wykonywania obowiązków sędziowskich przez sędziów Trybunału Konstytucyjnego wybranych przez Sejm w dniu 13 marca 2026 roku zgodnie z postanowieniem ETPC z 5 maja 2026 r. (17392/26).
Po szóste, z informacji uzyskanych od Prezesa TK (list z 4 maja 2026 r.) wynika, że była w tej sprawie prowadzona korespondencja między Prezesem TK i Kancelarią Prezydenta (list Pana Boguckiego skierowany do Prezesa TK z 27 kwietnia 2026 r.). W związku z tym, uprzejmie proszę o informację, na jakiej podstawie prawnej odbyła się wymiana korespondencji pomiędzy Prezesem TK i Kancelarią Prezydenta, a także proszę o niezwłoczne przesłanie jej treści oraz o informację, na jakiej podstawie prawnej, Prezes TK miałby być ewentualnie związany treścią listu podpisanego przez urzędnika Kancelarii Prezydenta RP.
Po siódme, informuję, że przesłane przez Prezesa TK w dniu 14 kwietnia 2026 r. zapytanie skierowane do Kancelarii Prezydenta dotyczące „,uznania” skutków prawnych ślubowania z dnia 9 kwietnia 2026 r., jak wynika z mojej korespondencji z Prezesem TK (list Prezesa TK z 4 maja 2026 r.), zawierał błędną tezę i fałszował okoliczności złożenia tego ślubowania. Prezes TK w liście skierowanym do Kancelarii Prezydenta pominął istotny etap złożonego przeze mnie ślubowania. Ślubowanie złożone 9 kwietnia 2026 r. składało się z odczytania i notarialnego zaprotokołowania publicznego wygłoszenia roty ślubowania (w budynku Sejmu) oraz dokumentu zawierającego mój notarialnie poświadczony podpis pod rotę ślubowania. Jednak był jeszcze drugi element, tj. złożenie powyższych dokumentów notarialnych w Kancelarii Prezydenta, co zostało potwierdzone stosowną prezentatą. Dopiero ta druga czynność dopełniła ślubowanie poprzez złożenie go wobec Prezydenta RP w rozumieniu art. 4 ust. 1 ustawy o statusie sędziów Trybunału Konstytucyjnego. O tej czynności Prezes TK nie wspomniał jednak w piśmie do Kancelarii Prezydenta zawierającym zapytanie o skuteczność ślubowania.
Po ósme, zapytanie skierowane do Kancelarii Prezydenta przez Prezesa TK zawierało również istotną nieścisłość dotyczącą osób obecnych podczas wygłaszania przeze mnie roty ślubowania w dniu 9 kwietnia 2026 r. w budynku Sejmu. Obecny bowiem był bowiem nie tylko notariusz, który protokołował czynność ślubowania, i Pan Marszałek Sejmu, ale także wiele innych osób, których Prezes TK w liście do Kancelarii Prezydenta nie wymienia, takich jak: przedstawiciele zawodów prawniczych (m.in. sędziów, radców prawnych, komorników itp.) oraz byli Prezesi Trybunału Konstytucyjnego.
Po dziewiąte, z treści skierowanego do mnie przez Prezesa TK listu z 4 maja 2026 r. wynika, że wskazanym przez urzędnika Kancelarii Prezydenta powodem dla nieuznawania dokonanego przeze mnie w dniu 9 kwietnia 2026 r. ślubowania jest wyłącznie to, że „przepisy nie przewidują żadnego trybu zastępczego ani formy równoważnej”. Pismo nie wskazuje na inne argumenty podnoszone przez Kancelarię Prezydenta. Taki argument_jest jednak niewystarczający, ponieważ opiera się na niezrozumieniu istoty ślubowania z 9 kwietnia 2026 roku w budynku Sejmu. Ślubowanie to nie było ani trybem zastępczym ani formą równoważną, tylko i wyłącznie ślubowaniem złożonym wobec Prezydenta RP w rozumieniu art. 4 ust. 1 ustawy o statusie sędziów Trybunału Konstytucyjnego. Przekazany Panu opis dokonanych czynności oraz doręczenie ich Kancelarii Prezydenta jednoznacznie wskazują, że ślubowanie było skutecznie złożone wobec Prezydenta RP.
W szczególności wskazuję, że słowo ,,wobec” ma kilka znaczeń w języku polskim. I tak według Słownika Języka Polskiego PWN[2]:
wobec
1. «przyimek przyłączający nazwę osoby, instytucji lub organizacji, do której odnosi się charakteryzowana w zdaniu postawa lub czynność, np. Wobec handlarzy narkotyków stosowano surowe kary.»>
2. «przyimek przyłączający charakterystykę okoliczności, zwykle niekorzystnych, które pociągnęły za sobą konsekwencje przedstawione w zdaniu, np. Wobec zagrożenia lawinowego zrezygnowali ze wspinaczki.»>
3. «przyimek wprowadzający podstawę porównania charakteryzowanego w zdaniu zjawiska lub przedmiotu, np. Wysiłek był niewielki wobec oczekiwanych rezultatów.>>
4. «przyimek wraz z rzeczownikiem nazywającym osobę komunikujący o obecności danej osoby w czasie danego zdarzenia, np. Przeprosiła nauczyciela wobec całej klasy.»>
Zgodnie ze znaczeniem słowa ,,wobec” wskazanego w punkcie 1 złożyłem ślubowanie wobec instytucji Prezydenta. Przyjęcia tego znaczenia wymaga prokonstytucyjna wykładnia art. 4 ust. 1 ustawy o statusie sędziów Trybunału Konstytucyjnego. Jest poza sporem, że Konstytucja RP wybór sędziów TK powierza tylko i wyłącznie Sejmowi. Niedopuszczalna jest wykładnia ustawy zwykłej, która kreowałyby nieprzewiedziane przez Konstytucję RP uprawnienie Prezydenta, których z prawidłowo, zgodnie z Konstytucją wybranych sędziów TK dopuści do orzekania.
Innymi słowy, ślubowanie złożone w dniu 9 kwietnia 2026 r. wraz ze złożeniem tego samego dnia dokumentów notarialnych w Kancelarii Prezydenta spełnia wymagania wynikające z art. 4 ust. 1 ustawy o statusie sędziów Trybunału Konstytucyjnego i nie jest żadnym trybem zastępczym ani formą równoważną. Dlatego argument Kancelarii Prezydenta jest całkowicie chybiony i nie odnosi się do istoty sprawy.
W związku z tym, wobec braku jakiegokolwiek prawnego argumentu przemawiającego za nieuznaniem ślubowania z dnia 9 kwietnia 2026 r. jako ślubowania przewidzianego w art. ust. 1 ustawy o statusie sędziów TK, ślubowanie to należy uznać za skutecznie złożone wobec Prezydenta RP w dniu 9 kwietnia 2026 r., a tym samym, że z tym dniem nastąpiło również
Po dziesiąte, zainicjowany przez Pana Prezydenta 27 kwietnia 2026 r. spór kompetencyjny zasadza się w istocie na tym, czy kompetencja Prezydenta do odebrania ślubowania od osoby wybranej na sędziego Trybunału Konstytucyjnego ma charakter wyłączny, a w konsekwencji czy Sejm może organizować lub legitymizować czynności mające na celu zastąpienie ustawowego aktu osobistego złożenia ślubowania wobec Prezydenta. Tak postawiony problem zasadza się na wielu fałszywych przesłankach i okolicznościach faktycznych i prawnych. I tak:
– art. 4 ust. 1 ustawy o statusie sędziów Trybunału Konstytucyjnego nie przyznaje Prezydentowi RP żadnej czynnej roli w kontekście ślubowania. Jest w nim mowa wyłącznie o obowiązku sędziego TK do złożenia ślubowania wobec Prezydenta RP. Przepis nie przewiduje kompetencji Prezydenta RP do decydowania, czy przyjmie ślubowanie czy tego odmówi. Żaden przepis prawa nie przywiduje „przyjęcia” przez Prezydenta RP ślubowania od sędziów TK;
– złożone przeze mnie 9 kwietnia 2026 r. ślubowanie było dokonane tylko i wyłącznie wobec Prezydenta RP. Wszelkie sugestie, jakobym złożył ślubowanie wobec Marszałka Sejmu są wymysłem opartym na oczywiście nieprawdziwych założeniach. Wynika to jednoznacznie z dokumentów urzędowych przekazanych Panu Prezydentowi 9 kwietnia 2026 r.;
– ślubowanie 9 kwietnia 2026 r. nie było „legitymizowane” przez Sejm. Ślubowanie zostało dokonane tylko i wyłącznie przez samych sędziów TK wybranych przez Sejm 13 marca 2026 r., a akty notarialne sporządzone tego dnia zostały przez nich opłacone we własnym zakresie;
– żadnej roli w odniesieniu do ślubowania nie pełnił również Marszałek Sejmu, który był jedynie obecny na sali, tak jak wiele innych osób. Jedyną czynnością, której dokonał Marszałek Sejmu w dniu 9 kwietnia 2026 r. było wręczenie sędziom TK aktów ich wyboru przez Sejm;
– jak już była mowa o tym wcześniej, ślubowanie było aktem osobistym złożenia ślubowania wobec Prezydenta RP, a nie aktem zastępczym, jak zdaje się sugerować treść wniosku wszczynającego spór kompetencyjny; sędziowie wybrani 13 marca 2026 r. zadbali o to, by ślubowanie spełniało wszystkie przesłanki wymagane przez art. 4 ust. 1 ustawy o statusie sędziów TK oraz w orzecznictwie TK w sprawach K 34/15 i K 35/15.
– okoliczność, że ślubowanie odbyło się w budynku Sejmu i w obecności Marszałka Sejmu oraz innych zaproszonych gości w żadnym stopniu nie przesądza o istnieniu jakiegokolwiek sporu kompetencyjnego. Ani Sejm, ani Marszałek Sejmu nie uzurpują sobie żadnej kompetencji w kontekście ślubowania, o którym jest mowa w art. 4 ust. 1 ustawy o statusie sędziów Trybunału Konstytucyjnego.
Wynika z tego, że wszczęty przez Pana Prezydenta spór kompetencyjny opiera się całkowicie na fałszywych i błędnych przesłankach i założeniach, a zatem nie może mieć żadnego znaczenia dla ślubowania podjętego 9 kwietnia 2026 r. oraz konieczności umożliwienia objęcia przeze mnie urzędu sędziego TK.
Jak jednoznacznie wynika z dokumentów przekazanych do Kancelarii Prezydenta, 9 kwietnia br. złożyłem uroczyste ustne ślubowanie (potwierdzone na piśmie) wobec Prezydenta RP. Jedynym adresatem mojego ślubowania był Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej.
W związku z tym, ponownie wzywam Pana Prezydenta do zachowania w zgodzie z art. 194 ust. 1 Konstytucji, orzecznictwem Trybunału Konstytucyjnego w sprawach K 34/15 i K 35/15 oraz w zgodzie z zabezpieczeniem ETPC z dnia 5 maja 2026 r. poprzez przekazanie przez Pana Prezydenta Prezesowi Trybunału Konstytucyjnego informacji, że Kancelaria Prezydenta otrzymała dokumenty potwierdzające złożenie w dniu 9 kwietnia 2026 r. przez czterech sędziów TK ślubowania wobec Prezydenta RP-skierowanego jedynie do Prezydenta RP, co umożliwi tym sędziom skuteczne podjęcie obowiązków zgodnie z Konstytucją RP oraz orzecznictwem Trybunału Konstytucyjnego.
Jako wybrany w dniu 13 marca 2026 r. zgodnie z art. 194 ust. 1 Konstytucji RP sędzia Trybunału Konstytucyjnego mam konstytucyjny obowiązek niezwłocznie rozpocząć pełnienie mojej służby sędziowskiej. Prawidłowe funkcjonowanie Trybunału Konstytucyjnego ma fundamentalne znaczenie dla ochrony konstytucyjnych praw i wolności obywateli.
Ponownie podkreślam również, że gdyby Pan Prezydent chciał uzyskać od mnie jakieś dodatkowe informacje czy wyjaśnienia lub uznał, że przed podjęciem obowiązków sędziego Trybunału Konstytucyjnego stosowna byłaby moja wizyta w Pałacu Prezydenckim, cały czas od ponad dwóch miesięcy jestem do dyspozycji Pana Prezydenta.
Maciej Taborowski
[1] https://www.radiomaryja.pl/informacje/prezes-b-swieczkowski-trybunal-konstytucyjny-poradzi-sobie-bez-wzgledu-na-to-jakie-szykany-beda-nas-spotykac-ze-strony-tuska-czarzastego-czy-
zurka/?fbclid=lwdGRzaAP4bwZjbGNrA huiWV4dG4DYWVtAjExAHNydGMGYXBwX2lkDDM1MDY4NT
UzMTcyOAABHjetc4fNwCfONE1xnkKCk9PuZWpSDR8r10BalNu4b0zFGykn5lI-
C91PwzW1 aem NdZqSj5w K0U2eW6DGIKDw&sfnsn=wa [2] nawiązanie stosunku służbowego w rozumieniu art. 5 ustawy o statusie sędziów Trybunału Konstytucyjnego.
