Czwartek, 4 września 2025 r.
Wyrok w sprawie C-225/22 AW „T”
Pytania Sądu Apelacyjnego w Krakowie dotyczą spełnienia przez skład orzekający Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Sądu Najwyższego unijnego wymogu sądu ustanowionego uprzednio na mocy ustawy w związku z nieprawidłowościami w postępowaniu o powołanie na stanowisko sędziego SN członków tego składu.
Sąd Apelacyjny w Krakowie chce ustalić, czy prawo UE pozwala mu na badanie spełnienia tego wymogu w odniesieniu do sądu wyższego szczebla, niezależnie od odmiennego orzeczenia sądu konstytucyjnego i ewentualnej odpowiedzialności dyscyplinarnej z tego tytułu.
W razie ustalenia, że Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Sądu Najwyższego nie spełnia wspomnianego wymogu, Sąd Apelacyjny w Krakowie chce wiedzieć, czy jest związany wyrokiem tej izby SN wydanym wskutek rozpoznania skargi nadzwyczajnej oraz czy w braku takiego związania orzeczenie to jest, w sensie prawnym, orzeczeniem istniejącym.
Wyrok w sprawie C-201/23 Komisja przeciwko Polsce
Skarga Komisji dotyczy braku wdrożenia przez Polskę dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/790 z dnia 17 kwietnia 2019 r. w sprawie prawa autorskiego i praw pokrewnych na jednolitym rynku cyfrowym.
Przyjęcie przepisów koniecznych do wdrożenia dyrektywy powinno było nastąpić najpóźniej do 7 czerwca 2021 r. W lutym 2023 r., uznawszy, że Polska nie dokonała pełnej implementacji wspomnianej dyrektywy, Komisja skierowała skargę do Trybunału Sprawiedliwości. Wniosła przy tym o nakazanie Polsce zapłaty na rzecz Komisji ryczałtu i okresowej kary pieniężnej.
Środa, 10 września 2025 r.
Wyrok w sprawie T-337/24 Smart Kid przeciwko Komisji
Smart Kid S.A. z siedzibą w Warszawie wystąpiła do Sądu UE o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji Europejskiej z 21 kwietnia 2024 r., w zakresie, w jakim skutkuje one częściową odmową udostępnienia skarżącej dokumentów dotyczących produktu Smart Kid Belt.
Wyrok w sprawie T-83/23 VP przeciwko Parlamentowi
VP, poseł do Parlamentu Europejskiego, wniósł o stwierdzenie nieważności decyzji Przewodniczącego Parlamentu Europejskiego z 16 grudnia 2022 roku, nr D 314619, stwierdzającej dopuszczenie się przezeń nękania psychicznego w stosunku do akredytowanej asystentki parlamentarnej.
Czwartek, 11 września 2025 r.
Opinia w sprawie C-471/24 PKO BP
Pytania Sądu Okręgowego w Częstochowie dotyczą wskaźnika referencyjnego WIBOR w umowie kredytu hipotecznego ze zmiennym oprocentowaniem zawartej z konsumentem.
W postępowaniu przed tym sądem powód (konsument) dochodzi m.in. ustalenia, że warunki umowy w zakresie, w jakim odnoszą się do WIBOR, stanowią niedozwolone postanowienia umowne, a przez to nie wiążą go od chwili zawarcia umowy.
Wątpliwości sądu dotyczą tego, czy dyrektywa 93/13/EWG ws. nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich pozwala na badanie postanowień umowy dotyczących zmiennego oprocentowania w oparciu o wskaźnik referencyjny WIBOR oraz czy postanowienia te należy uznać za nieuczciwe m.in. ze względu na niepoinformowanie konsumenta o sposobie ustalania tego wskaźnika. W razie uznania spornych postanowień umowy za abuzywne, sąd pyta także o konsekwencje takiego ustalenia, w szczególności o to, czy umowa może być dalej wykonywana, a oprocentowanie kredytu ustalone wyłącznie na podstawie (stałej) marży banku.