Redakcja Monitora Konstytucyjnego (czyli ja sam) od kilku lat kibicuje staraniom opozycjonistów i osób represjonowanych w PRL w przekonywaniu władz publicznych, to jest przede wszystkim posłów i senatorów różnych frakcji, do nowelizacji ustawy o działaczach opozycji antykomunistycznej oraz osobach represjonowanych z powodów politycznych.
Celem tej nowelizacji miało być ostateczne zlikwidowanie różnego rodzaju zaszłości, choćby sprawy Mirosława Chojeckiego, człowieka niezwykle zasłużonego dla ruchu przed- i posierpniowego. Publikowałem manifesty, jeden ze zbiorowych listów z pełnym przekonaniem podpisałem, od razu dodam – nie kierując się prywatnym interesem, bowiem nigdy nie występowałem i nie mam zamiaru występować o przyznanie mi statusu osoby represjonowanej i działacza opozycji demokratycznej, choć spełniam wszystkie kryteria (mam nadzieję, że niezależnie od oceny urzędasów z IPN i z Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych).
Po latach spotyka ich – tę kurczącą się nieubłaganie garstkę – kolejny zawód, bo chyba, jak piszą w poniższych tekstach Jarosław Maciej-Goliszewski i Grzegorz Kostrzewa-Zorbas, „koło lekceważenia i niechęci polityków tzw. PO-PiS wobec byłych opozycjonistów i represjonowanych w PRL chyba się domknęło. Maski opadły.” Gdyż „Nieletni są priorytetowi – seniorzy są niepriorytetowi, bo w przeciwieństwie do nieletnich mają czas”.
Zobowiązuję się nadal asystować w Monitorze próbom przekonania legislatorów do podjęcia tego, jak mniemam, niesłychanie trudnego dla nich wyzwania, jaką jest nowelizacja ustawy, która żadnemu z posłów ani senatorów nie przynosi, niestety, większej korzyści. Nawet w postaci głosów elektorskich, skoro czas może sprawę załatwić definitywnie.
*****
wystosowanego 9 lipca 2021 r. do najwyższych władz RP przed 40. rocznicą stanu wojennego.
Naszym społecznym konsultantem jest prawnik-praktyk, prof. Tomasz Siemiątkowski, wykładowca UKSW i SGH.
1 (jeden) petycjant jest priorytetowy dla Senatu RP – niepriorytetowych jest 258 sygnatariuszy apelu opozycjonistów i represjonowanych. Nieletni są priorytetowi – seniorzy są niepriorytetowi, bo w przeciwieństwie do nieletnich mają czas. Represje w postaci dozoru rodzicielskiego są priorytetowe – ofiary odpowiedzialności zbiorowej w PRL są niepriorytetowe. (Grzegorz Kostrzewa-Zorbas)
Dzieki Piotrze za to co robisz