Instrumentów finansowych ‒ czyli narzędzi pomocnych w inwestycjach kapitałowych jak również zmniejszających ich ryzyko ‒ jest tak wiele, że można z nich utworzyć ogromną orkiestrę. Owe sprzęty pojawiają też solo w procedurze cywilnej (7521 kpc).
Niewarte są publicznej uwagi niedawne akty łaski podpisane przez Karola Nawrockiego. Zaczekajmy na przyszły rok i lata następne.
Sprawozdanie telewizyjne z przebiegu Rady Bezpieczeństwa Narodowego wyznaczonej na 11.II. br. nie jest ‒ niestety ‒ możliwe. Ale i tak ‒ niestety ‒ dowiemy się o czym tam mówiono.
Ten walc Johanna Straussa ‒ Themis-Klänge ‒ jest dedykowany słuchaczom wydziałów prawa. „Dźwięki prawa”, choć sprzed prawie dwustu lat, są pod ręką na YouTube. Polecam w karnawale.
Rurawa to specjalny dział w mitycznym piekle hinduskim, przeznaczony dla kłamców i fałszywych świadków.
Uwiążczy list to nazwa staropolskiego dokumentu urzędowego, który dawał uprawnienie do objęcia nabytych dóbr majątkowych.
Manifest cara Aleksandra II z 19.II.1861 r. o zniesieniu poddaństwa chłopów stanowił m.in. „Celem rozpatrzenia na miejscu nieporozumień i sporów, mogących wyniknąć przy wykonywaniu nowych ustaw, wyznaczyć w powiatach pokojowych rozjemców i utworzyć z nich powiatowe zjazdy pokoju.”
Epanadiploza ‒ czyżby kolejny termin prawa antycznego? Nie. To zdanie otwarte takim samym słowem, jak jego zamknięcie. Przykład: „Zmienić prawo przychodzi łatwo, ale już gorzej samemu się zmienić!”. Ulubiona figura stylistyczna w przemowach i kazaniach.
Nie musi wcale dbać Zbigniew Ziobro o losy swojej przyszłej sprawy karnej, gdyż prezydent określił zarzuty mu stawiane jako „wzięte z kosmosu”. Vide powyżej litera N.
Tenuta ‒ słowo dziś nieużywane ‒ znaczyło kiedyś czynsz dzierżawny. Ta sama nuta jest słyszalna w angielskim i francuskim słowie tenure odnoszącym się do warunków dzierżawy posiadłości
§§§§§
Folwarki były farmami rolnymi z jednym panem i dziesiątkami, jeśli nie setkami, pracowników. W dawnej Polsce, w wiekach XVI-XVIII, ich właściciele wydawali instruktarze ‒ wewnętrzne akty prawne regulujące wszystkie aspekty folwarcznej codzienności.
I znowu „Proces” Kafki. Kupiec Bloch narzekając, że nachodzą go posłańcy sądowi, stwierdza zarazem: „Dziś jest pod tym względem o wiele lepiej, telefoniczne wezwanie mniej przeszkadza.” A dziś, sto lat później? Doszła korespondencja internetowa, czyli ‒ jak mawia mój przyjaciel Petrus Sum ‒ „emalie”.
Nazwa najcięższej kary w carskiej Rosji ‒ katorgi, czyli zsyłki na ciężkie roboty, ma antyczny źródłosłów. W grece katergon to ciężka praca.
Aszam to termin prawa żydowskiego, oznaczający nakaz złożenia ofiary przebłagalnej przez krzywoprzysiężcę.
Naruszenia władzy urzędniczej w dawnej Polsce zwano egzorbitancjami. Nazwa pobrzmiewa na pół-kosmicznie, ale też takie jest jej łacińskie pochodzenie: exorbitare znaczy zboczyć z drogi. Również z drogi niebieskiej ‒ z orbity.
Symbolem spornej granicy gruntów ‒ podaję za słownikiem Władysława Kopalińskiego ‒ jest grusza. Ale nie każda. Ta, która narusza sąsiedzki spokój to Maćkowa grusza.
Opolna laska to nazwa kija, którym w Polsce piastowskiej wzywano kmieci na sądy i wiece, tłukąc nim w odrzwia chaty.
Wątpiąc, by uczestnicy afery „Collegium Humanum” (dyplom za duże pieniądze po krótkiej nauce) znali to dawne chińskie powiedzenie, przekornie je zacytuję: „Jedna noc rozmowy z mędrcem starczy za dziesięć lat studiów”.
Yeggman w amerykańskim slangu to wędrowny włamywacz (itinerant burglar). Słownik Webstera zaznacza wszelako, że to rzezimieszek pomniejszy.
Marian Sworzeń
prawnik, pisarz, członek PEN Clubu, autor książek „Dezyderata. Dzieje utworu, który stał się legendą”, „Opis krainy Gog” i „Czarna ikona – Biełomor”; strona: www.marian-sworzen.pl
Na zdjęciu: grusza na miedzy. Źródło: Serwis edukacji ekologicznej
