Trybunał Konstytucyjny chce pobić rekord? Dziesiąty rok wniosku „Solidarności” dotyczącego prawa do strajku pracowników sfery publicznej

4.5
(2)

Trybunał Konstytucyjny kierowany przez sędzię Julię Przyłębską wielokrotnie komunikował swoją wysoką wydajność. Postanowiliśmy sprawdzić, jaka ona jest i traf chciał, że zwróciła naszą uwagę wypowiedź prof. Stanisława Biernata o zaległościach w TK w wywiadzie dla Oko.press i Archiwum Osiatyńskiego. Wymienił on wniosek Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” o stwierdzenie niezgodności z konstytucją zapisu ustawy o rozwiązywaniu sporów zbiorowych, który związkowcy złożyli, bagatela, w 2013 roku. Wyrok nie zapadł do dzisiaj, spróbujmy więc prześledzić jego dzieje poczynając od 28 sierpnia 2013 roku (data wniosku).

2013

K_23_14_wn_2013_08_28_ADO

Wniosek Solidarności Trybunał potraktował bardzo poważnie i poprosił związek o uzupełnienie wniosku. W piśmie przewodnim do nadesłanych dokumentów przedstawicielka „Solidarności” Anna Reda nie omieszkała powiadomić Trybunał o szczególnej roli związków zawodowych. Napisała, że

Związki zawodowe reprezentują pracowników i inne osoby, o których mowa wart. 2, a także bronią ich godności, praw oraz interesów materialnych i moralnych, zarówno zbiorowych, jak i indywidualnych (art. 4 ustawy o związkach zawodowych). W zakresie praw i interesów zbiorowych związki zawodowe reprezentują wszystkich pracowników, niezależnie od ich przynależności związkowej

Zwróciła też uwagę Trybunału, gdzie może sam znaleźć przepisy:

Przepisy wyznaczające zakres działania związków zawodowych odnaleźć można także w innych aktach normatywnych m.in. w ustawie o rozwiązywaniu sporów zbiorowych

K_23_14_wn_2013_09_10_ADO

2014

30 lipca 2014 Trybunał wydał zarządzenie „w przedmiocie usunięcia braków formalnych wniosku Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność”

5 sierpnia 2014 pani Anna Reda-Ciszewska pisze do Trybunału (zwróćmy uwagę, że w miejsce oczekiwanego pełnomocnictwa przedstawia zaświadczenie o zatrudnieniu)

K_23_14_wn_2014_08_05_ADO

Do Trybunału stopniowo napływają stanowiska uprawnionych organów konstytucyjnych. W grudniu 2014 roku Zastępca Prokuratora Generalnego prokurator Robert Hernand, w imieniu Prokuratora Generalnego pisze, że

art. 19 ust. 3 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o rozwiązywaniu sporów zbiorowych (Dz. U. Nr 55, poz. 236 ze zm.) w zakresie, w jakim zakaz prawa do strajku odnosi się do wszystkich pracowników zatrudnionych w organach władzy państwowej, administracji rządowej i samorządowej, sądach oraz prokuraturze jest zgodny z art. 59 ust. 3 w związkłl z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz z art. 59 ust. 4 Konstytucji RP w związku z art. 2 i art. 11 Konwencji nr 87 Międzynarodowej Organizacji Pracy dotyczącej wolności związkowej i ochrony praw związkowych, przyjętej w San Francisco dnia 9 lipca 1948 r. (Dz. U. z 1958 r. Nr 29, poz. 125), a także z art. 1 ust. 2 i art. 9 Konwencji nr 151 Międzynarodowej Organizacji Pracy dotyczącej ochrony prawa organizowania się i procedury określania warunków zatrudnienia w służbie publicznej przyjętej w Genewie dnia 27 czerwca 1978 r. (Dz. U. z 1994 r. Nr 22, poz. 78) i art. 11 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności sporządzonej w Rzymie dnia 4 listopada 1950 r. zmienionej następnie Protokołami nr 3, 5 i 8 oraz uzupełnionej Protokołem nr 2 (Dz. U. z 1993 r .. Nr 61, poz. 284 ze zm.).

i uzasadnia to stanowisko na 37 stronach:

K_23_14_pg_2014_12_05_ADO

2015

Mija rok, w Polsce dokonuje się zmiana władzy, ale w nie w Trybunale Konstytucyjnym. I oto 22 grudnia 2015 r. do Trybunału Sejm przysyła i swoje stanowisko:

Na podstawie art. 56 pkt 4 w związku z art. 82 ust. 2 ustawy z dnia 25 czerwca 2015 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. poz. 1064), w imieniu Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej przedkładam wyjaśnienia w sprawie wniosku Komisji Krajowej Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego Solidarność” z 28 sierpnia 2013 r. (sygn. akt K 23/14), jednocześnie wnosząc o stwierdzenie, że art. 19 ust. 3 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o rozwiązywaniu sporów zbiorowych (t.j. Dz. U. z 2015 r. , poz. 295 ze zm.):

1) jest zgodny z art. 59 ust. 3 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji, art. 59 ust. 4 Konstytucji w związku z art. 11 Konwencji Międzynarodowej Organizacji Pracy nr 87 dotyczącej wolności związkowej i ochrony praw związkowych (Dz. U. z 1958 r. Nr 29, poz. 125), art. 1 ust. 2 oraz art. 9 Konwencji Międzynarodowej Organizacji Pracy nr 151 dotyczącej ochrony prawa organizowania się i procedury określania warunków zatrudnienia w służbie publicznej z dnia 27 czerwca 1978 r. (Dz. U. z 1994 r. Nr 22, poz. 78) a także art. 11 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności sporządzonej w Rzymie dnia 4 listopada 1950 r., zmienionej Protokołami nr 3, 5 i 8 oraz uzupełnionej Protokołem nr 2 (Dz. U. z 1993 r. Nr 61, poz. 284 ze zm.);

2) nie jest niezgodny z art. 2 Konwencji Międzynarodowej Organizacji Pracy nr 87 dotyczącej wolności związkowej i ochrony praw związkowych.

Na 26 stronie uzasadnienia widnieje podpis samego Marszałka Sejmu Marka Kuchcińskiego:

K_23_14_sjm_2015_12_22_ADO

2016

„Solidarność” trwa przy swoim wniosku i 22 marca 2016 r. nadsyła kolejne poprawki i uzupełnienia, tym razem sporządzone przez panią Ewę Kędzior z Zespołu Prawnego Biura Eksperckiego Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność”:

K_23_14_wns_2016_03_22_ADO

Można powiedzieć, że na tym się kończy spisana historia wniosku. Dalej nie ma żadnego śladu aktywności Trybunału. Związku zawodowego „Solidarność” także.

2023

Komentarz:

Zatem w tym roku będziemy obchodzić 10 rocznicę wytężonej pracy Trybunału Konstytucyjnego nad wnioskiem Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność”, który nie jest trudnym zagadnieniem prawnym, ale ambarasującym problemem politycznym. Rozumiemy zahamowanie wysiłków, wynikające z kłopotliwej dla obu stron – Solidarności i Trybunału – bliskiej relacji z rządzącą partią, co jest widoczne gołym okiem, jakkolwiek by oba podmioty zaangażowane w sprawę K 23/14 od tego się dystansowały. Trzeba jednak przypominać o konstytucyjnej powinności TK, opisanej w artykule 188 Konstytucji, który nie czyni wyjątków, tym bardziej, że NSZZ „Solidarność” jest uprawniony do składania wniosków. Być może nie wiedzą o tym jego członkowie, którzy powinni znać zakres swoich praw, a już na pewno zasługują na to zainteresowani wyrokiem w tej sprawie słabo wynagradzani pracownicy zatrudnieni w „organach władzy państwowej, administracji rządowej i samorządowej, sądach oraz prokuraturze”, którym ustawa odmawia prawa do strajku., a o których prawa, przynajmniej do godziwego wynagrodzenia, upominać się musi opozycja.

Będziemy śledzić prace nad wnioskiem K 23/14, bowiem przyjmujemy, że kiedyś ta sprawa zakończy się wyrokiem.

W końcu: dłużej klasztora niż przeora.

Piotr Rachtan

Print Friendly, PDF & Email

How useful was this post?

Click on a star to rate it!

Average rating 4.5 / 5. Vote count: 2

No votes so far! Be the first to rate this post.

0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Powiadom o
guest

wp-puzzle.com logo

Witryna wykorzystuje Akismet, aby ograniczyć spam. Dowiedz się więcej jak przetwarzane są dane komentarzy.

1 Komentarz
najstarszy
najnowszy oceniany
Inline Feedbacks
View all comments

[…] to także, że miesiąc temu Trybunał Konstytucyjny obchodził równą rocznicę – 10 lat oczekuje na rozpoznanie wniosek Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność” (K 23/14) w sprawie zakazu strajków osób zatrudnionych w organach władzy państwowej, administracji […]